ଜୀବନ

ମନ ସଦା କେବେ ଦୁଃଖ କରିବନି...

ଉଦାସ ହେବନି କେବେ।

ଅଛି କେତେ ଛବି ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି..

ଏ ଜଗତ ମହୀ ତଳେ।

ଅଛନ୍ତି ଧରା ରେ କେତେ ଯେ ସାହସୀ...

ବୀର ଗରୀୟାନ ପୁରୁଷ।

ମୃତ୍ୟୁ ସହ ଲଢ଼ି ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି...

କେତେ ଯେ ମହା ପୁରୁଷ।

ହାରିବନି କେବେ ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧ ରେ...

ଥରେ ଅଧେ ଝୁଣ୍ଟିଗଲେ।

ଆହା ପଦେ କେହି କହିବାକୁ ନାଇଁ...

ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଖେ ସବୁ ରହିଲେ।

ଜୀବନର ଚଲାବାଟେ ଆସନ୍ତି ଅନେକ ବାଟୋଇ...

କିଏ ହୁଏ ନିଜର ତ କିଏ ହୁଏ ସାତ ପର...

କିଏ ହୁଏ ପୁଣି ଚିହ୍ନା ଠୁ ଭି ଚିହ୍ନା,

ତ ପୁଣି କିଏ ହୁଏ କାଇଁ ଅଚିହ୍ନା।

ସବୁ ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଯାଆନ୍ତି...

ମନର ଶାମୁକା ଭିତରେ।

ଏ ଭବ ରଙ୍ଗ ମଞ୍ଚ ରେ....

ସବୁ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି,

ସମୟ ସରିଲେ ସବୁ ଚାଲିଯିବେ....

ଏକା ରହିଯିବ କର୍ମ।

ଜୀବନ ଏକ ଶୁଖିଲା ପତର....

କେତେବେଳେ ଉଡିଯିବ,

ଅପେକ୍ଷା ନ କରି କରିଚାଲ କର୍ମ....

ଏ ଦୁନିଆ ରେ ତୁମେ ହୋଇବ ଅମର।

ନିଜକୁ ହତାଦର କାଇଁ କର....????