ସୁନ୍ଦର ସହର ମୋ ତାଳଚେର ସିଏ ଯେ ଓଡିଶା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ୟ ନାମ ତାର କଳା ହୀରା ଗଡ଼ ଆଉ ଯେ ହିଙ୍ଗୁଳା ପୀଠ କୁଳୁ କୁଳୁ ହୋଇ କଳ କଳ ଦାନେ ମୋ ପ୍ରିୟ ସହର୍ ଦେଇ ଚିର ସ୍ରୋତସ୍ଵୈନି ସୁନ୍ଦର ବ୍ରହ୍ମଣି ଅବିରତ ଯାଏ ବହି ଭାରତ ପ୍ରସିଧ୍ୟ ରାଜ ନଅ ର ଟି ବଢା଼ଉଛି ଯାର ଶୋଭା ବ୍ରାହ୍ମଣି କୂଳରେ ପଶ୍ଚିମ ସ୍ୱର ଯେ ମନହୋରା ମନ ଲୋଭା ସୁସୋଭିତ କରେ ମୋ ସହର୍ କୁ ପ୍ରକୃତ ଦାନେ ବନାନୀ ସତେକି ଯେମିତି ନବ ବଧୂ ଟିଏ ସାଜି ଅଛି ପାଟ ରାଣୀ

ଥରେ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଏବଂ ଝିଅ ପ୍ରେମରେ ପଡିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ଝିଅର ପିତାମାତା ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ ଖୁସି ନଥିେଲେ। ତେଣୁ ପୁଅଟି କେବଳ ଝିଅ କୁ ନୁହେଁ ଵରଂ ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ ମନେଇବାକୁ ସ୍ଥିର କଲା।ସମୟକ୍ରମେ ଝିଅ ର ପିତାମାତା ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ସେ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ବ୍ଯକ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ମଧ୍ଯ ରାଜି ହୋଇଗଲେ। ଯେତେବେଳେ ପିତାମାତା ରାଜି ହେଲେ ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସମସ୍ୟା ଉପୁଜିଲା। ପୁଅଟି Army ରେ ଥିଲା, ଏଵଂ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବିଦେଶ ଯିବାକୁ ପଡିଲା। ସେ ଚାଲିଯିବାର ଏକ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ ସେମାେ

ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ପତାକା ମୋର ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଅଟଇ ନାମଟି ତାର । ଲମ୍ବ ଓସାର ତା ତିନି କି ଦୁଇ ତା ଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଆଉ କେ ନାଇଁ । ତିନି ରଙ୍ଗେ ଗଢ଼ା ତନୁ ତାହାର ମଧ୍ୟେ ଚକ୍ର ଆହା କି ମନୋହର । ଉପରି ଭାଗରେ ରଙ୍ଗ କେଶରୀ ବୀରତ୍ଵର ଗାଥା ରଖିଛି ଧରି । ମଧ୍ୟେ ଧଳା ରଙ୍ଗ ବିଶେଷ ଜାଣ ପ୍ରତୀକ ସେ ସତ୍ୟ ଶାନ୍ତିର ପୁଣ । ସବୁଜ ପ୍ରଗତି ପ୍ରତୀକ ହୋଈ ନିମ୍ନ ଅଂସେ ଥାଏ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇ । ଅଶୋକ ଚକ୍ରର ରଙ୍ଗଟି ନୀଳ ସଭିଙ୍କ ମନେ ସେ ଦିଅଇ ବଳ । ତା ମଧ୍ୟେ ରହିଛି ଚବିଶ ଅଖ ନ୍ୟାୟ, ଧର୍ମ, ଗତି ତାଠାରୁ ଶିଖ । ଶୁଣିଲ ତ ତାର ଗଢ଼ଣ କଥା ଏବେ ଶୁଣ ସେଇ ପତାକା ବ୍ୟଥା । ପରାଧୀନ ଥିଲା ଭାରତ ଯେବେ ଆବିର୍