ମୋ କାହାଣୀର ନାୟିକା...

ଶୁଣିଥିଲି ପରୀ ରୁହନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗରେ

ମୋ ମା କୁ ଦେଖି ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିଲିନି ସତରେ |

କୁହୁକ ବାଡ଼ି ଧରି ପରୀ ପୁରା କରେ ଇଚ୍ଛା ସମସ୍ତଙ୍କରି,

ମା' ଇଛା ପୁରା କରେ ନିଜ ପିଲାର ମନ ଜାଣି |

"ଦଶ ମାସ ଗର୍ଭରେ ଧରି

ତୁ ବୋଲାଉ ମା ର ନାମେ |

ମୋ କଅଁଳ ହାତ କୁ ଧରି

ଚୁମି ଥିଲୁ ମତେ ଯେବେ,

ପ୍ରେମର ପ୍ରଥମ ଛୁଆଁ

ପାଇଥିଲି ବା ସେବେ |

ଦେଖେଇ ଜହ୍ନ ମାମୁଁ,

କହୁ କେତେ ଗପ |

ମା ଲୋ ତୋ ବିନା କେହି

ବୁଝି ପାରନ୍ତିନି ମତେ |

ଅଝଟ କଲେ ମାରୁ ମତେ,

ପୁଣି ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ଆକଟ କରୁ |

ଠିଆ ହେଲେ ପୁରା ଦୁନିଆ ମୋ ବିପକ୍ଷ ରେ,

ତୁ ରହୁ ସବୁବେଳେ ମୋ ସାଥିରେ |

ମୋ ମନର ତୁ ଦେଵୀ,

ମୋ ପାଇଁ ତୁ ସବୁ କିଛି,

ମୋର ପ୍ରଥମ ପ୍ରେମ,

ମୋ ଉଡିବାର ଡେଣା,

ଅନ୍ଧାରରେ ଆଲୋକ,

ସକାଳର ଆରମ୍ଭ,

ଓଠର ହସ,

ଛାତିର ସ୍ପନ୍ଦନ,

ମା ' ତୁ ମୋ ଜୀବନ |

ଏ ଜନମେ ମା କେବେ ଶୁଝିପାରିବିନି ତୋର ଋଣ

ହେଲେ ଦେବିନି କେବେ ତୋ ଆଖିରେ ଲୁହ |

---

ଲେଖିକା : ତପସ୍ୱିନୀ ସାହୁ

ଠିକଣା : ଡମଣା, ଭୁବନେଶ୍ୱର