ଦୁଃଖ

ଦୁଃଖ !

ଯେ ନିଜର ନଥିଲା ନିଜର ହେଲାନି ତା ପାଇଁ

ହସର ଫମ୍ପା ଆବରଣ ତଳେ ଆପଣା ଲୁହକୁ ଛାତି ତଳେ ଯାକି

ମୁଁହ ମାଡି ଲୁଚି ଲୁଚି କାନ୍ଦୁଥିବା ମଣିଷ

କିଏ କା ପଛରେ ଗୋଡ଼େଇ ମଲାଣି

ସବୁ ଯାହା ଗୋଟେ ମାୟା

ସଂସାରଟାକୁ ଯୋଡ଼ାଯୋଡି କରି ରଖିବାକୁ ଗୋଟା ଫନ୍ଧି କହିପାର

ଯିଏ ଯେତେ ଶୀଘ୍ର ବୁଝିଯିବ କମ୍ କଷ୍ଟ ପାଇବ

ଖରାରେ ସିଝି, ବର୍ଷାରେ ତିନ୍ତି, ଶୀତରେ ଥରି,

ଏମିତି କି, ଜୀବନ ଦେଇ ବି ସମ୍ପର୍କ ଅସଜଡା ରହେ

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବି ମଣିଷ ଅତୃପ୍ତ ରହେ

ପାଉଁଶ ତଳୁ ଦଗ୍ଧ ମନ ଛଟପଟ ହୁଏ

କେଉଁଠି ବୁଝିବା ଭୁଲ୍ ରହିଗଲା ଭାବେ

---

ରଚନା : ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ସୁନ୍ଦର

ଠିକଣା : ଓଡ଼ିଶା ଆଦର୍ଶ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଧନକଉଡ଼ା, ସମ୍ବଲପୁର