ତ୍ରିରଙ୍ଗା

ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ପତାକା ମୋର

ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଅଟଇ ନାମଟି ତାର ।

ଲମ୍ବ ଓସାର ତା ତିନି କି ଦୁଇ

ତା ଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ଆଉ କେ ନାଇଁ ।

ତିନି ରଙ୍ଗେ ଗଢ଼ା ତନୁ ତାହାର

ମଧ୍ୟେ ଚକ୍ର ଆହା କି ମନୋହର ।

ଉପରି ଭାଗରେ ରଙ୍ଗ କେଶରୀ

ବୀରତ୍ଵର ଗାଥା ରଖିଛି ଧରି ।

ମଧ୍ୟେ ଧଳା ରଙ୍ଗ ବିଶେଷ ଜାଣ

ପ୍ରତୀକ ସେ ସତ୍ୟ ଶାନ୍ତିର ପୁଣ ।

ସବୁଜ ପ୍ରଗତି ପ୍ରତୀକ ହୋଈ

ନିମ୍ନ ଅଂସେ ଥାଏ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇ ।

ଅଶୋକ ଚକ୍ରର ରଙ୍ଗଟି ନୀଳ

ସଭିଙ୍କ ମନେ ସେ ଦିଅଇ ବଳ ।

ତା ମଧ୍ୟେ ରହିଛି ଚବିଶ ଅଖ

ନ୍ୟାୟ, ଧର୍ମ, ଗତି ତାଠାରୁ ଶିଖ ।

ଶୁଣିଲ ତ ତାର ଗଢ଼ଣ କଥା

ଏବେ ଶୁଣ ସେଇ ପତାକା ବ୍ୟଥା ।

ପରାଧୀନ ଥିଲା ଭାରତ ଯେବେ

ଆବିର୍ଭାବ ହେଲା ତାହାର ଭବେ ।

ଗର୍ବ ଗଉରବ ଜାତିର ହେଲା

ଭାରତ ବର୍ଷକୁ ଏକାଠି କଲା ।

ଲକ୍ଷେ ପ୍ରାଣେ ଦେଲା ସ୍ଵାଧୀନ ଚିନ୍ତା

ଗୋରା ବାବୁଙ୍କର ବଢିଲା ଚିନ୍ତା ।

କରିବାକୁ ତାର ସମ୍ମାନ ନଷ୍ଟ

ଅନେକ ଚକ୍ରାନ୍ତ ରଚିଲେ ଦୁଷ୍ଟ ।

ଭାରତ ମାଆର ସୁପୁତ୍ର ଗଣ

କେମିତି ରଖିଲେ ସମ୍ମାନ ଶୁଣ ।

ଗୋରା ବନ୍ଧୁକରୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ

ପତାକା କୁ ତଳେ ଥୋଇଲେ ନାହିଁ ।

ବନ୍ଦେ ମାତରମ୍ ଗାନ କୁ ଗାଇ

ଗୁଳି ଆଗେ ଦେଲେ ଛାତି ମେଣ୍ଢେଇ ।

ପ୍ରାଣକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଣ ସର୍ବେ

ତାପାଇଁ ଫାଶିରେ ଚଢିଲେ ଗର୍ବେ ।

ଭଗତ ନେହୁର ସୁବାଷ ଗାନ୍ଧୀ

ତ୍ରିରଙ୍ଗା ସମ୍ମାନେ ହୋଇଲେ ବନ୍ଦୀ ।

ଏସବୁ ତ ଥିଲା ନେତାଙ୍କ କଥା

ଏବେ ଶୁଣ ଟିକେ ଜନତା ବ୍ୟଥା

ଶୋଷିତ ବଞ୍ଚିତ ଲାଞ୍ଛିତ ଯେତେ

ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା ଧରିଣ ହସ୍ତେ ।

ଗୋରା ବାବୁଙ୍କୁ ସେ ବିରୋଧ କଲେ

ଫଉଜ ଲାଠିରେ ଜିବନ ଦେଲେ ।

ବଳିଦାନ କେତେ ଦେଖିଛି ସିଏ

ଆଜିବି ସେ କଥା ଗର୍ବରେ କହେ ।

ପିଲା ଠାରୁ ବୁଢ଼ା ଏକାଠି ହୁଅ

ମୋ ସାଥିରେ ମିଶି ଶପଥ ନିଅ ।

ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଅଟଇ ଆମ ସମ୍ମାନ

ଆଜିବନ ତାର ରଖିବା ମାନ ।